Email:     ایمیل  info@amirballbearing.com
تلفن تماس:  تلفن تماس  55319843-6

سامانه پیامکی! سامانه پیامکی021-55319846

چه نکاتی درباره گریس باید بدانیم



چه نکاتی درباره گریس باید بدانیم [1394/07/08]

گریس: 

گریس مخلوطی ژلاتینی است که از روغن و یک ماده قوام دهنده یا غلیظ کننده و مواد افزودنی خاص ساخته می شود. مشخصات و کیفیت گریس به نوع و مقدار ماده غلیظ کننده، مواد افزودنی، مشخصات روغن پایه و همچنین فرایند تولید آن بستگی دارد. 

www.en.wikipedia.org/wiki/Grease_(lubricant)

مزایا و معایب گریسها:

مهم ترین ویژگی گریس ها توانایی استفاده از آنها به عنوان روانکار مناسب در نقاط غیرقابل دسترس ماشین آلات است . از طرفی ماشین آلاتی که در آنها از گریس استفاده می شود، طراحی ساده تر و درنتیجه نیاز به تعمیر و نگهداری کمتری دارند. همچنین از گریس ها می توان در آب بندی دستگاهها سود برد.  

 

در مقابل این مزایا گریس ها توانایی انتقال حرارت و خارج نمودن آلودگی از ماشین را ندارند و این مساله به ساختار ژله ای شکل گریس ها بر میگردد.  

 

همانگونه که گفته شد مواد تشکیل دهنده گریس ها شامل روغن پایه ، ماده سفت کننده و مواد افزودنی است .  در حقیقت ماده سفت کننده نقش حامل روغن را به عهده دارد و عمل روانکاری را فقط روغن انجام می دهد، پس فرق اصلی گریس ها با روغن ها در وجود ماده سفت کننده است. 

 

دسته بندی گریسها:

گریس ها را براساس نوع روغن پایه

معدنی ،سنتتیک و گیاهی

 و نوع ماده سفت کننده صابون های فلزی ،پلیمرها و موادمعدنی  دسته بندی می نمایند.  

 

از نظر قوام و سفتی ، گریس ها نیز مانند روغن ها با درجاتی مشخص می شوند. این درجات به درجات NLGI یا نفوذ پذیری معروف هستند و با اعدادی از سه صفر (000 ) تا 6 دسته بندی میشوند. سفت ترین گریسها با درجه NLGI6وروانترین آنها با درجه NLGI000 براساس آزمایش نفوذپذیری گریس کارکرده مشخص می شوند.  

 

بوی گریس:

معمولا هرگریس دارای بوی مشخصی است که ناشی از نوع روغن پایه، سفت کننده و مواد افزودنی مصرف شده و یا تحت تاثیر اسانس های مصرفی است. بوی تند و زننده گریس نشانه کیفیت پایین گریس است که به دلیل استفاده از روغن پایه اکسیدشده یا اکسید شدن گریس در معرض دمای بالا و غیرمعمول در فرایند تولید گریس بروز می نماید.  

 

رنگ گریس:

رنگ تعیین کننده کیفیت گریس نیست. رنگ گریس بطور طبیعی با توجه به نوع مواد مصرفی ممکن است کاملا بی رنگ ، طلائی ، زرد ، قهوه ای کم رنگ تا قهوه ای تیره و سیاه باشد. به منظور تولید گریس با رنگ های خاص مانند قرمز ، آبی یا سبز از رنگدانه های مناسب استفاده می شود.   

 

فرسودگی گریس:

عوامل متعددی مانند اکسیژن هوا ، گرما ، نور و کاتالیزورها ، عمدتا از طریق اکسیداسیون باعث کاهش عمر گریس ها و فساد آنها میگردند.   

 

جدا شدن روغن از گریس:

درصورتیکه گریس برای مدت طولانی در انبار نگهداری شود یا در دمای بالا کار کند ، روغن از گریس جدا خواهد شد که مقدار آن به اندازه ظرف گریس ، نوع آن، مقدار غلیظ کننده ، نوع روغن پایه و شرایط اختلاط غلیظ کننده و روغن بستگی دارد. هرچه مقدار ماده غلیظ کننده بیشترو گرانروی روغن پایه بالاتر باشد، مقدار جداشدن روغن از گریس کمتر خواهد بود.   

 

گریسکاری بهینه:

به تجربه ثابت گردیده که روانکاری بهینه در صورتی مقدور است که گریس قدیمی از سطوح گریس کاری کاملا زدوده و پاک شود و سپس گریس جدید به کار برده شود. اما اگر امکان پاک کردن به خوبی میسر نبود(عدم دسترسی) باید گریس جدید به صورت تزریق به گونه ای که گریس قبلی بیرون رانده شود به مصرف برسد.  

 

نکات نیازمند بررسی قبل از انتخاب گریس:

اهم مواردی که باید در هنگام انتخاب گریس مد نظر قرار گیرند عبارتند از :  

 

اندازه و نوع قطعات:

اندازه و نوع قطعات مانند بلبرینگ و کابلها، بوشها شامل خطی ، لغزشی، دورانی، قطعات گردشی در داخل بوشها. قطعات آب بندی و سایر مشخصات دیگر را می‌توان از جمله موارد متعدد برای انتخاب گریس نام برد. اگر حرکت لغزشی در بوش عملکرد اصلی باشد، باید از گریس با روغن پایه سنگین و مواد افزودنی جامد جهت افزایش تحمل بار و تولید لایه روانکار مقاوم‌تر فیمابین قطعات استفاده نمود.

اگر حرکت دورانی و تولید اصطکاک گردشی مد نظر باشد، از گریسی با روغن پایه و گرانروی بالاتر با کمی استفاده از پلیمرها، ادتیوهای جامد و ضدخوردگی و بالابرنده تحمل فشار (EP) استفاده می‌شود.  

 

بار:

هر چقدر فشار و وزن کار افزایش یابد گرانروی روغن پایه گریس به همین نسبت می‌باید افزایش یابد. چون اکثر قطعات در غلطک‌ها با بار زیاد کار می‌کنند، بسیار لازمست که روغن پایه گریس سنگین‌تر انتخاب شود.  

 

سرعت:  

عموما ماشین آلاتی که با سرعت بالا کار می‌کنند دارای بار و فشار کار کمتری هستند و به همین نسبت ویسکوزیته روغن پایه گریس باید کاهش یابد. در کارکرد ماشین آلات با سرعت و بار متوسط تا زیاد، روغن پایه گریس بین ISO 46-150 انتخاب می‌شود.  

 

آتمسفر:

سه مورد عمده در آتمسفر شامل دما، رطوبت و ذرات معلق وجود دارند. اگر چه عوامل در آتمسفر بسیار مهم هستند ولی بعد از انتخاب نوع روغن پایه گریس مد نظر قرار می‌گیرند.  

 

دمای زیاد باعث اکسیداسیون و پایین آوردن گرانروی روغن گردیده و با کاهش گرانروی روغن، تحمل بار نقصان می‌یابد. قطعات در فشار کار بالا و حرارت زیاد درمعرض خطر کمبود لایه روانکار مناسب قرار گرفته که در صورت اتفاق باعث خورندگی قطعات متحرک می‌گردد. وجود آب چه بصورت آزاد و یا محلول در روغن قابلیت فیلم روانکار بین قطعات را بشدت کاهش می‌دهد.  

 

این عوامل می‌تواند باعث ایجاد زنگ، چسبندگی، سایش و خورندگی شدید شود. برای اجتناب از این مشکل، گریس کاری مداوم جهت خارج نمودن گریس آلوده کمک بسیار موثری در رفع این مشکل می‌کند.  

 

ورود گرد و خاک به سیستم باعث ایجاد خراشیدگی و سطح ناهموار در قطعه شده که خود باعث خوردگی و تشدید ساییدگی می‌گردد. این عوامل عموما در حرارت‌های بالا و رطوبت زیاد تشدید می‌شود.  

 

تناوب گریس‌کاری بستگی به نحوه و زمان استفاده از دستگاه دارد. گریس مانند روغن عموما در حفره‌هایی که سازنده در سیستم تعبیه کرده به صورت اضافی مانده و عمل روانکاری را انجام می دهد. اگر به دلایلی مقدار آن کاهش یابد، میزان فیلم لازم روانکاری کاهش می‌‌یابد که خود منجر به تولید گرما در نهایت خوردگی می‌گردد. تناوب وتامین گریس کافی از الزامات روانکاری است. هر چه عمل گریسکاری مجدد طولانی تر شود، احتمال کسر گریس افزایش یافته و کارکرد دستگاه بدون آن محتمل‌تر می‌شود. ترکیب کاهش گرانروی روغن پایه گریس، دما، رطوبت و آب، ذرات معلق در هوا عامل عمده خرابی و خوردگی قطعات است.